Wat te doen na een overlijden

Gepubliceerd in Maison en France januari/februari 2012

Het komt regelmatig voor dat wij cliënten op bezoek krijgen die na het overlijden van hun echtgenoot, hun Franse woning wensen te verkopen.

Zij zijn inmiddels wel - soms zelfs jaren geleden - bij een Nederlandse notaris geweest die de nalatenschap heeft afgewikkeld en leven in de veronderstelling dat alles goed is geregeld, ook voor de woning in Frankrijk.

Echter na het overlijden van mede-eigenaar/echtgenoot moet een Franse notaris ook een aantal formaliteiten verrichten. Wat is er zoal nodig?

 

Allereerst is er een Franse verklaring van erfrecht (acte de notoriété of certificat d’hérédité) nodig. Hierin wordt kort gezegd, aangegeven wie de erfgenamen zijn en wat er in een eventueel testament is opgenomen.

Vaak is deze verklaring al door een Nederlandse notaris opgesteld. Die moet dan beëdigd worden vertaald, waarna de Franse notaris hierop voort kan borduren.

 

Als er door de overledene een testament is gemaakt, staat daarin wat zijn wensen zijn. Vaak wordt in Nederlandse testamenten bepaald dat de langstlevende alles in eigendom zal verkrijgen. De kinderen krijgen dan een vordering die ze pas kunnen opeisen als de langstlevende overlijdt. Dit gegeven stuit op bezwaren onder het Franse erfrecht, waardoor er een andere verdeling tot stand zal komen dan door de erflater werd gewenst. Als deze situatie zich voordoet kunt u zich het beste eerst over de diverse mogelijkheden laten informeren. 

 

Als duidelijk is - met of zonder testament - wie wat verkrijgt wordt dit vastgelegd in een notariële akte genaamd "attestation immobilière après décès". Deze akte geeft aan dat de eigendom van het huis, in een bepaalde verhouding, is overgegaan op de erfgenamen. Hij wordt ingeschreven in het kadaster en zal voortaan gelden als het eigendomsbewijs van de "nieuwe" eigenaren. Willen zij dat het huis op naam van bijvoorbeeld alleen de langstlevende echtgenoot komt te staan, dan kan dat meteen gebeuren via een “acte de partage”. De kosten daarvan zijn overigens hoog. Daarmee wordt bereikt dat de wil van de overledene integraal wordt uitgevoerd. In Frankrijk zijn daarvoor dus twee operaties nodig waarbij als voorwaarde geldt dat alle erfgenamen daaraan na het overlijden, hun toestemming moeten geven. Dat geeft meteen een verschil met Nederland aan omdat het resultaat – de langstlevende krijgt het huis als enige in eigendom – bij ons meteen door de notaris wordt geregeld zonder toestemming van de erfgenamen. Komt het niet tot een acte de partage dan kan het huis alleen door allen tezamen worden verkocht.

 

Tot slot zal er in Frankrijk nog aangifte voor het successierecht gedaan moeten worden. Bij een nalatenschap met Nederlandse en Franse bezittingen moet dus in beide landen aangifte worden gedaan. In Frankrijk binnen een jaar wanneer de erflater buiten Frankrijk is overleden en binnen zes maanden wanneer dat in Frankrijk is gebeurd. Zoals steeds moeten er in Frankrijk veel regels worden nageleefd die echter met enige hulp overkomelijk zijn.  

Download als PDF:




              
Klik hier voor de folder